kara za posiadanie narkotyków na własny użytek

Z godnie z naszym prawem kara za posiadanie i uprawę konopi na własny użytek, wynosi do lat 3 pozbawienie wolności, jej sprzedaż grozi do 10 lat pozbawienia wolności, a jeżeli sprzedaliśmy ją komuś nieletniemu to grozi nam kara od 3 do 15 lat, która jest zgodna z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 listopada 2014 roku Wyjątek stanowi tzw. uprawa na własny użytek – do 5 roślin. W przypadku odkrycia uprawy sprawa karna będzie wprawdzie umorzona, ale rośliny i aparatura zostaną zajęte, skonfiskowane lub wycofane z obiegu. Karalna jest uprawa więcej niż 5 roślin, z tymże kara będzie zależała przede wszystkim od ilości konopi oraz sposobu ich Osoby produkujące, handlujące i posiadające narkotyki muszą pamiętać o tym, że narażają się na poważne konsekwencje. Według Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii posiadanie narkotyków zagrożone jest karą pozbawienia wolności w maksymalnym wymiarze do 3 lat. W przypadku posiadania znacznej ich ilości kara ta może wynosić nawet Od lat 60. ubiegłego wieku w polityce narkotykowej panowała tzw. doktryna walki z narkotykami. Magdalena Wnuk. Jej zasadnicza treść opierała na dość jednoznacznych rozwiązaniach prawnych, zakazujących nie tylko produkowania i rozpowszechniania narkotyków, ale także posiadania na własny użytek. W 2011 r. W Wielkiej Brytanii za miesiąc wejdą w życie (27.02.2012) przyjęte dzisiaj wytyczne, według których: (kompetentny komentarz Chris'a) "będzie można uprawiać do 28 roślin na własny użytek (możliwa kara to prace społeczne), lub do 9 (zwolnienie z kary, jeśli ktoś jest chory i potrzebuje w celach medycznych - również kiedy wydaje mu się, że pozytywnie wpływa na zdrowie). W porównaniu do polskiego prawa, niemieckie prawo dotyczące narkotyków jest dość liberalne. Zwłaszcza ilość traktowana jako przeznaczona na własny użytek jest wysoka w porównaniu z polskimi normami. W każdym Landzie Niemiec obowiązują inne ilości narkotyków, których posiadanie uznawane jest jako przeznaczone na własny użytek. proses yang terjadi pada bagian x adalah. Prawo Karne Posiadanie narkotyków na własny użytek Posiadanie narkotyków na własny użytek jest często poruszanym tematem. Nierzadko słychać głosy, że osoba, która posiada własny narkotyk „nikomu nie robi krzywdy”, więc nie powinna być karana za sam fakt posiadania go. Co w tej kwestii mówi prawo? Ile narkotyków można mieć przy sobie? Posiadanie narkotyków, nawet w niewielkiej ilości, jest przestępstwem. Oceniając taki wypadek, w szczególności przy ewentualnym orzekaniu kary sąd bierze jednak pod uwagę ilość posiadanego środka, jego rodzaj oraz przeznaczenie. Kara za posiadanie narkotyków Z uwagi na to, że zdecydowana większość przestępstw narkotykowych dotyczy osób, które są w posiadaniu nieznacznej ilości substancji odurzających z zamiarem samodzielnej konsumpcji prawo zawiera specjalny przepis dotyczący takich sytuacji. Chodzi o artykuł 62a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Zgodnie z nim możliwe jest umorzenie postępowania wobec osoby, która posiada narkotyk. Jednak nie w każdych okolicznościach – aby było to możliwe muszą zostać spełnione określone warunki. Ważna jest ilość posiadanej substancji, jej rodzaj oraz to, czy jest ona przeznaczona na własny użytek. Przepis umożliwiający umorzenie może być zastosowany tylko w sytuacji, gdy ilość narkotyku jest nieznaczna (sprawdź jaka to jest ilość ). Kolejnym warunkiem jest to, by narkotyk był w całości przeznaczony na użytek posiadacza. Jeżeli część jest przeznaczona dla kogoś innego szansy umorzenia już nie ma. Szansa umorzenia sprawy Artykuł 62a ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nie mówi o tym, że w każdym przypadku, gdy ktoś posiada narkotyki na własny użytek sprawa powinna być umarzana. Jest to raczej wskazówka dla organów ścigania, że tak można postąpić, ale pamiętajmy, że posiadanie narkotyków to przestępstwo. Ten przepis jest jednak solidnym argumentem, by wnosić o umorzenie. Posiadanie narkotyków w niewielkiej ilości oraz w celach leczniczych budzi w społeczeństwie wiele kontrowersji. Zapewne każdy z nas zdaje sobie sprawę, iż według polskiego prawa posiadanie narkotyków skutkuje odpowiedzialnością karną. Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii z 2005 r. nie posługuje się jednak terminem narkotyk, lecz zamiast niego wykorzystuje pojęcie substancja psychotropowa lub środek odurzający. Są to bowiem takie środki, które wpływają w negatywny sposób na odśrodkowy układ nerwowy człowieka. Efektem tego mogą być czasowe zmiany postrzegania, nastroju, zachowania czy świadomości. Według wspomnianej ustawy do substancji psychotropowych zalicza się np. amfetaminę. Zaś środkami odurzającymi są: marihuana, kokaina, opium, heroina, morfina. Posiadanie takich substancji można interpretować jako faktyczne dysponowanie, którego jesteśmy świadomi. Penalizacja popełnienia powyższego czynu nie może dziwić ze względu na toksyczność i szkodliwość dla organizmu człowieka takich substancji psychoaktywnych jakimi są narkotyki. Celem ustawodawcy jest więc ochrona życia i zdrowia publicznego, a także w zależności od sytuacji konkretnej osoby. Jakiej karze podlega posiadanie narkotyków Powyższa ustawa wprowadza jednak pewne uprzywilejowanie wobec przypadków posiadania narkotyków mniejszej wagi. Bowiem w takich sytuacjach posiadacz podlega karze grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do roku. W przypadku znacznej ilości jest to kara pozbawienia wolności od roku do lat 10. W pozostałych przypadkach jest to kara ograniczenia wolności do lat 3. Oczywiście nie tylko masa, waga czy ilość posiadanych narkotyków będzie odgrywać istotną rolę przy rozpatrywaniu możliwości łagodnego potraktowania posiadacza narkotyku ale także np. ich rodzaj. Ustawodawca zdecydował się więc na pewną liberalizację posiadania narkotyków ale oczywiście nie legalizację. Istnieje przepis ustawy na podstawie którego postępowanie w takiej sprawie może zostać umorzone, przy łącznym spełnieniu przesłanek: posiadanie niewielkiej ilości na własny użytek oraz niski stopień społecznej szkodliwości. Przy tym bierze się również pod uwagę okoliczności popełnienia tego czynu, a więc na przykład cel posiadania narkotyków, motywację posiadacza. Stosowanie narkotyków w celach leczniczych Często interpretacja określenia „nieznaczna ilość” sprawia problem, gdyż jest to pojęcie nieostre. Innymi słowy nie istnieje żadna legalna definicja, którą możemy się posłużyć. Przyjmuje się natomiast, iż oznacza to posiadanie narkotyku do jednorazowej konsumpcji przez posiadacza. Przed uniknięciem odpowiedzialności karnej nie uchroni nas usprawiedliwienie się posiadaniem narkotyków w celach leczniczych, gdyż i to jest jak do tej pory na gruncie prawa polskiego zabronione, choć istnieją grupy środków odurzających, które mogą być wykorzystywane tylko w celach medycznych, przemysłowych czy do prowadzenia badań. Do takiego stosowania są jednak uprawnione tylko takie osoby, które posiadają odpowiednie zezwolenie. Nadaje je uprawniony do tego organ po spełnieniu wymaganych warunków przez podmiot zainteresowany. Takie zezwolenie jest nadawane czasowo i może w każdej chwili zostać cofnięte jeżeli okaże się, że uprawniony przestał spełniać wymagane warunki. Blog, Prawo karne Na gruncie polskiego prawa, kto posiada na własny użytek substancje psychotropowe lub inne środki psychoaktywne nawet w ilości nieznacznej, podlega karze. Zabronione jest nie tylko posiadanie substancji odurzających, ale też ich wyrabianie, przechowywanie, przetwarzanie, rozprowadzanie – dystrybucja, przywóz, wywóz, przewóz i namawianie do spożycia. W niniejszym artykule zajmiemy się samym zagadnieniem posiadania narkotyków i grożącej za ten czyn kary. Kwestie prawne związane z narkotykami i innymi substancjami odurzającymi reguluje w Polsce ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 24 kwietnia 1997 roku. „Narkotyki”, zgodnie z definicją encyklopedyczną, to potoczna nazwa niektórych środków uzależniających. W przepisach prawa definicji narkotyków próżno szukać, znajdziemy natomiast wskazanie czym jest substancja psychotropowa, środek odurzający, czy też nowa substancja psychoaktywna. Są to wszystkie substancje pochodzenia naturalnego lub syntetycznego, działające na ośrodkowy układ nerwowy (art. 4 wspomnianej ustawy). Podstawowym przepisem, który ustanawia karę za posiadanie narkotyków jest art. 62, a wymiar kary zależy od ilości posiadanych substancji: 1. Kto, wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. 2. Jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w jest znaczna ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. 3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Czy karalne jest zatem każde, nawet krótkotrwałe posiadanie, czyli posiadanie na tzw. własny użytek? Zgodnie z przepisami już nie obowiązującymi, posiadanie narkotyków na własny użytek nie podlegało karze. Natomiast według obowiązującej ustawy, jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w art. 62 ust. 1 lub 3, są środki odurzające lub substancje psychotropowe w ilości nieznacznej, przeznaczone na własny użytek sprawcy, postępowanie można umorzyć również przed wydaniem postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia, jeżeli orzeczenie wobec sprawcy kary byłoby niecelowe ze względu na okoliczności popełnienia czynu, a także stopień jego społecznej szkodliwości. Możliwe jest zatem uniknięcie odpowiedzialności karnej w przypadku posiadania nieznacznej ilości substancji, jednak pod wskazanymi w ustawie warunkami. Ilość posiadanych narkotyków ocenić można kierując się orzeczeniem Sądu Najwyższego z 11 października 2017 r. (III KK 73/17), gdzie stwierdza się, że ,,Organ orzekający, ustalając znamię znacznej ilości środków odurzających lub substancji psychotropowych w rozumieniu art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (DzU z 2017 r., poz. 783 ze zm.), powinien brać pod uwagę nie tylko kryterium ilościowe, ale i jakościowe, a także i to, w jakim celu sprawca środki te lub substancje posiadał”. Co jednak należy traktować jako karalne „posiadanie”? Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 27 stycznia 2011 r. (I KZP 24/10) odpowiedział na pytanie: “Czy posiadanie środka odurzającego lub substancji psychotropowej związane z jego zażywaniem lub zamiarem zażycia („na własny użytek”) stanowi realizację znamion typu czynu zabronionego z art. 62?” Według Sądu Najwyższego, posiadanie narkotyków to świadome i faktyczne dysponowanie nimi, niezależnie jak długo trwa stan posiadania. Nie ma zatem znaczenia jaki jest cel dysponowania takimi środkami. Zarówno więc posiadanie związane z użyciem lub zamiarem użycia będzie podlegało karze. Posiadanie każdej ilości narkotyków, niezależnie jak znikoma by była, jest zabronione przez ustawę. Żaden z obowiązujących przepisów nie zezwala na legalne posiadanie narkotyków nawet w celu osobistego używania. Dodatkowo Sąd Najwyższy w swoim wyroku zwraca uwagę, że „żaden przepis ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii nie zawiera wprost sformułowanego zakazu używania (zażywania) tego rodzaju środków czy substancji. Jednak tylko dlatego, że przepis taki jest po prostu zbędny”. Wyjaśnienie jest proste – gdyby używanie narkotyków było dopuszczalne, konieczne stałoby się również zalegalizowanie ich posiadania. Podsumowując krótko – posiadanie narkotyków (bez względu, czy na własny użytek, czy też nie), jawi się jako szkodliwe, zarówno ze względów zdrowotnych, jak i prawnych. I nie ma co do tego żadnych wątpliwości. ______________________________________________________ Autor wpisu: Adwokat Michał Podgórski Potrzebujesz pomocy prawnej w zakresie posiadania narkotyków?Skontaktuj się ze mną:+48 695-501-001kancelaria@

kara za posiadanie narkotyków na własny użytek